Je doet zo je best.
Je wist waar je aan begon.
Je omgeving heeft het ook tegen je gezegd: “Weet waar je aan begint.”
En toch loop je tegen dingen aan waar je geen antwoord op hebt.
Het voelt zwaar.
Alsof het niet “gewoon” mag.
En precies daar gebeurt het al
Dit overkomt de meeste ouders in een samengesteld gezin.
Je verwacht dat het gaat zoals in een kerngezin.
Het “gewone” gezin.
En je voelt aan alles dat dat niet lukt.
Hoe komt dat toch?
Het grote verschil tussen een kerngezin en een samengesteld gezin
is dat een kerngezin start bij een verkeringstijd zonder kinderen.
In die periode ontdek je elkaar, leer je elkaar kennen
en groei je naar elkaar toe.
Op het moment dat er kinderen komen, vormen jullie samen een kerngezin.
Jullie worden vader en moeder van jullie kinderen.
Waarden en normen smelten samen.
Dat voelt voor ouders én kinderen als natuurlijk,
ook al gaat dat proces niet altijd vanzelf.
Een samengesteld gezin ontstaat in een andere fase
Wanneer een samengesteld gezin ontstaat,
bevindt iedereen zich in een andere levensfase.
Zowel jij als ouder
als de kinderen.
En dat voel je. In alles.
Er was al een kerngezin.
En dat is gebroken.
Door een scheiding.
Of door het overlijden van een ouder.
Je zou kunnen zeggen
dat een samengesteld gezin gebouwd is
op een fundering van verdriet.
Er is altijd iets verdrietigs aan voorafgegaan.
Voor jou en/of voor de kinderen.
Geschiedenis reist mee
In het eerdere gezin zijn waarden en normen gevormd.
De waarden en normen van vader en moeder
die samen zijn gesmolten.
Ook zijn er rituelen ontstaan.
Hoe verjaardagen gevierd worden.
Hoe Sinterklaas voelt.
Hoe kerst eruitziet.
Die gewoontes neem je mee
je nieuwe gezin in.
En je partner ook.
Waar het dan vaak niet goed voelt
Misschien voel je de tweestrijd
tussen je kinderen en je nieuwe partner.
Of voel je je als stiefouder buitengesloten.
Alsof jouw mening er niet toe doet.
Wat hier vaak onder zit,
is loyaliteit.
Loyaliteit aan wat was.
Aan wie er eerder was.
Aan hoe het ooit hoorde.
Het is dus niet vreemd
dat dit leidt tot onbegrip en discussies.
Dat het zwaar voelt.
Wat vaak helpt
Wat vaak helpt,
is met andere ogen kijken
naar jullie nieuwe gezin.
Kijken naar wat er meespeelt
onder de oppervlakte.
Niet om het op te lossen.
Maar om te erkennen
wat er nu is
en wat eraan voorafging.
Tot slot
Dat is de manier waarop ik begeleid.
Omdat daar vaak rust ontstaat.
Omdat dat de kern raakt.
En omdat daar woorden ontstaan
voor wat jij al die tijd voelt
in jullie samengestelde gezin.